Wii Music veranderde mijn oren
Iwata:
Nu Wii Music uit is, hebben we een boel om over te praten. Zo is Miyamoto-san de wereld rondgereisd om het spel te promoten en heeft het promotieteam video's gemaakt die bewijzen wat we in onze vorige sessie zeiden, namelijk dat je kunt leren drummen door de Drum Lessons van Wii Music te volgen. Ik weet zeker dat ik veel nieuwe dingen ga horen en daarom heb ik iedereen nog eens verzameld voor een nieuwe discussieronde. Kondo-san, die ging over het geluid van het spel, was vorige keer afwezig.
Kondo:
Inderdaad. Ik ben blij dat ik er dit keer bij kan zijn.
Iwata:
Laten we eerst eens kijken naar de drumles-video's.
Drumles 1
Drumles 2
Miyamoto:
Je kunt er echt zo goed in worden met iets meer dan een week oefening?
Totaka:
Ik heb het weer eens bewezen (lacht)!
Kondo:
Nou en of (lacht)!
Iwata:
Het is ongelooflijk dat zelfs iemand die moeizaam begint, bekend kan raken met echte drums in ruwweg een week.
Miyamoto:
Dit komt waarschijnlijk doordat de basisindeling van het drumstel hetzelfde is. Bovendien worden er animaties gebruikt bij de lessen, om te tonen hoe je op de juiste manier drumt. Je leert dit met je lichaam, dus als je een echt drumstel voor je hebt, kun je meteen aan de slag.
Iwata:
In Wii Music bespeel je in feite een luchtdrumstel. Als je vervolgens achter een echt drumstel gaat zitten en daarmee overweg kunt, is dat werkelijk interessant.
Totaka:
Echte drums zijn behoorlijk luid. In eerste instantie kan dat je nogal overrompelen. Althans, dat was het voor veel van onze teamleden. Maar ze raakten er snel aan gewend, waarna ze volledig los gingen.
Iwata:
Ons volgende onderwerp is Miyamoto-sans reis, eind oktober, naar Europa en Amerika. Waar had je het over met de mensen daar?
Miyamoto:
Over mijn persoonlijke interesse in muziek, om één onderwerp te noemen.
Iwata:
Toen je studeerde zat je in een band en sindsdien is je hobby 'gitaar oefenen', toch (lacht)? Ja, ik oefen al zo'n dertig jaar (lacht)! In een band beginnen we doorgaans met covers. Op het gehoor nemen we liedjes over van bands die we bewonderen. Maar als je alleen maar imiteert, gaat dit snel vervelen, dus probeerden we onze eigen originele muziek te maken. Zodra je jezelf muzikaal kunt uitdrukken, wordt het pas echt leuk. Over dat soort zaken heb ik het dus gehad.
Iwata:
Ik begrijp wat je bedoelt.
Miyamoto:
Ook hebben we het over het volgende gehad. Stel je koopt een piano. Dat is een duur instrument dat je niet zomaar koopt, maar stel je doet het. Als de piano thuis wordt afgeleverd, is het eerste wat iedereen doet op de toetsen rammen. Maar een liedje spelen is behoorlijk moeilijk en dus nemen mensen uiteindelijk pianoles.
Iwata:
Ze kunnen geluid maken, maar geen liedje spelen.
Miyamoto:
Maar als je Wii Music koopt, kun je binnen vijf minuten in een ensemble samenspelen!
Kondo:
Bovendien zijn er zestig verschillende muziekinstrumenten waaruit je kunt kiezen, en er is zelfs een band om je te ondersteunen!
Miyamoto:
Daarom denk ik dat Wii Music een enorm geavanceerd muziekinstrument is, het instrument van de toekomst. In Europa en Amerika vertelde ik iedereen dat het een nieuw soort instrument is dat iedereen gemakkelijk en met plezier kan leren te bespelen.
Iwata:
Je was in Frankrijk, Engeland en Amerika. Waren de reacties verschillend per land?
Miyamoto:
Niet heel verschillend, maar ik merkte wel dat de muziekeducatie per land verschilt. In Japan leert iedereen blokfluit te spelen en in een koor te zingen tijdens schoolconcerten, maar in sommige landen is er bijna geen muziekles op de basisschool.
Iwata:
Wat denken mensen uit deze landen als ze Wii Music zien?
Miyamoto:
Veel interviewers stelden positieve vragen, bijvoorbeeld over de mogelijkheid om Wii Music op scholen te gebruiken om kinderen te interesseren in muziek. Maar toen ik door Europa reisde, merkte ik iets anders op, dat me echt verraste. Ik had het gevoel dat ik veranderd was.
Iwata:
Je was... veranderd?
Miyamoto:
Steeds als ik in en uit vliegtuigen stapte, taxi's pakte en rondwandelde, hoorde ik lokale muziek en voelde ik de onderlinge verschillen. Zelfs in genres waarin ik eerder geen interesse had, kon ik op een of andere manier de verschillende lagen horen. Zelfs als ik een liedje hoorde dat ik al kende, dacht ik: "Is het zó gearrangeerd?" Ik heb altijd interesse in muziek gehad, maar niet eerder merkte ik zulke details op. Ik was met stomheid geslagen, alsof mijn oren waren veranderd.
Iwata:
Je leerde te horen wat je eerder had gemist.
Miyamoto:
Later, toen ik in Amerika was, vroeg ik iemand van NOA (Nintendo of America) om voor mij te tolken tijdens de interviews. Toen ik hem vroeg wat hij vond van Wii Music, zei hij dat zijn draagbare muziekspeler erdoor was veranderd.
Iwata:
Hoe dat zo?
Miyamoto:
Hij hoorde nu de afzonderlijke lagen.
Iwata:
Hij had dus dezelfde ervaring als jij in Europa. Als mensen normaal naar muziek luisteren, en ik reken mezelf tot deze groep, horen we het liedje als geheel of focussen we alleen op de melodie.
Miyamoto:
Het was in elk geval erg leuk om daarover te praten.
Iwata:
Ik vraag me af of, wanneer je Wii Music blijft spelen, je uiteindelijk het oor van een componist ontwikkelt.
Miyamoto:
Hmm, ik vraag het me af (lacht).
Kondo:
Miyamoto-san verraste me toen hij me hierover vertelde. Als kind had ik les om het elektronisch orgel te leren bespelen en mijn leraar zei toen dat ik moest leren de baslijn te herkennen, zelfs als ik in mijn vrije tijd naar muziek luisterde. Later lukte het me om de verschillende geluiden van muziekinstrumenten en allerlei muziekstructuren te onderscheiden.
Iwata:
Het is interessant dat Miyamoto-san, na meer dan vijftig jaar niet echt opgelet te hebben, ineens hoorde wat Kondo-san zich al sinds hij kind was oefent om te horen.
Totaka:
Ik kreeg pas het oor van een componist nadat ik muziek ben gaan schrijven, maar ik ben het ermee eens dat het iets is wat je gaandeweg ontwikkeld. Daarom ben ik zo verbijsterd dat zo'n transformatie in een paar weken kan geschieden.
Miyamoto:
Het is ongelooflijk. Om terug te gaan naar wat mijn tolk zei, de liedjes op zijn muziekspeler zijn nu waardevoller. Zelf kan ik nu gemakkelijk het verschil aanwijzen tussen elektronisch gearrangeerde liedjes en liedjes die dat niet zijn.
Totaka:
Een van onze teamleden zei dat hij dergelijke vaardigheden oppikte na het maken van slechts één video.
Iwata:
Eén video?!
Totaka:
Ja. Het gaat om een drummer die nooit op iets anders had gelet dan drumpartijen. Nu kan hij plotseling de ritmegitaar en de baslijn aanwijzen.
Iwata:
Het is ongelooflijk dat de manier waarop iemand muziek hoort na een dag of tien kan veranderen. Misschien word je snel scherper in het luisteren naar muziek doordat je kort achter elkaar verschillende instrumenten probeert en arrangementen intensief wijzigt voor één muziekstuk.
Miyamoto:
Het is alsof je voelsprieten ontwikkelt. Bij professionele muzikanten groeien er gaandeweg echte voelsprieten, maar zelfs als je kartonnen voelsprieten opplakt, is dat waanzinnig.
Iwata:
Als ze dit gelezen hebben, zeggen veel Wii Music-spelers waarschijnlijk dat ze kartonnen voelsprieten hebben opgeplakt, net als Miyamoto-san!
Duidelijk verdeelde meningen
Iwata:
Het is nu iets meer dan een maand geleden dat Wii Music is uitgebracht. Hoe kijk je er nu tegenaan, Miyamoto-san?
Miyamoto:
We hebben Wii Fit gemaakt omdat ik het leuk vond om mijn gewicht in de gaten te houden, maar het was me nog niet gelukt om mijn liefde voor muziek, die ik heb sinds ik jong was, in een spel om te zetten. Maar met Wii Music heeft het team dit voor me gedaan en het was bijna exact zoals ik het me had voorgesteld. Tot nu toe heb ik onze spellen nauwelijks gespeeld nadat ze waren uitgebracht.
Iwata:
Omdat je altijd bezig moet met het volgende spel.
Miyamoto:
Maar nu haast ik me naar huis om een bepaald aspect van een liedje te verbeteren. Als ik een tijdje niet heb gespeeld, kan ik niet wachten om er weer mee aan de slag te gaan. Ik kan er uren mee bezig zijn, het is bijna eng. (lacht) Het ware bewijs van een goed spel is dat je er niet van weg kan blijven. Wat vind jij, Iwata-san?
Iwata:
Als ik het als speler bekijk, moet ik zeggen dat dit spel tijd opslokt! (lacht)
Miyamoto:
Dat bedoel je in positieve zin, toch? (lacht)
Iwata:
Het is beangstigend! Ik ga 'heel even' spelen en voor ik het weet is er twee uur voorbij! Ik weet niet precies waarom het spel me steeds aan zich weet te binden, maar als ik een stuk speel dat op een of andere manier op natuurlijke wijze loopt en het eindresultaat is beter dan verwacht, dan voelt dat als een grote beloning. Zo kijk ik tegen Wii Music aan, maar het lijkt erop dat de spelers verdeeld zijn. Er is een duidelijke scheidslijn tussen mensen die het geweldig vinden en mensen die het niet helemaal begrijpen. De afgelopen jaren heeft Nintendo veel producten geïntroduceerd die er eerder nog niet waren, dus hadden we wel een verdeelde opinie verwacht, maar niet zo extreem als dit.
Miyamoto:
Mee eens.
Iwata:
Het lijkt erop dat veel mensen de tv-commercial zien en denken dat het leuk is om met een groep te spelen, om zich er vervolgens van af te keren, omdat ze niet vaak de gelegenheid hebben om in groepsverband te spelen. Maar je verliest je veel makkelijker in het spel als je alleen speelt.
Miyamoto:
Mee eens. En zodra je er in je eentje in bent gedoken, wordt het veel leuker om met een groep te spelen.
Kondo:
Ik ken iemand die de commercial zag en zei dat het er niet leuk uitzag.
Iwata:
Wie?
Kondo:
Mijn zoon.
Iedereen:
(lacht)
Iwata:
Dat moet je gevoelens wel gekrenkt hebben (lacht)!
Totaka:
Zijn eigen vader maakte het spel (lacht)!
Iwata:
In welke klas zit je zoon?
Kondo:
Hij zit in het tweede jaar van de middelbare school. Hij zei niet of hij het wilde hebben, maar ik heb het toch gekocht. Toen ik voorstelde het eens te proberen, drukte hij snel achtereen op de A-knop om de introductietekst van Sebastian Tute over te slaan!
Iwata:
Wij kunnen niets doen als iemand de A-knop snel indrukt, hoe vriendelijk Tute alles ook uitlegt (lacht)!
Totaka:
Ach ja (lacht).
Kondo:
Mijn zoon heeft jarenlang op het elektronisch orgel gespeeld, dus hij kan noten lezen. Toen we begonnen te spelen, koos hij er meteen voor om het notenschrift weer te geven. Hij speelde een liedje en zuchtte toen, alsof hij wilde zeggen, "Was dit alles?" Waarna hij stopte.
Totaka:
Jammer. Het is leuker om niet naar het notenschrift te kijken.
Kondo:
Precies (lacht)!
Miyamoto:
Tot de mensen die de aantrekkingskracht van Wii Music niet begrijpen, behoort één groep met mensen die, zoals de zoon van Kondo-san, proberen het op de traditionele manier te spelen en zeggen dat het spel te simpel is. En dan is er nog een groep met mensen die weten dat ze kunnen spelen zoals ze zelf willen, maar zeggen dat ze daarin niet zijn geïnteresseerd.
Iwata:
Er is ook nog een groep met mensen die genoeg over muziek weten, maar zich ongemakkelijk voelen als ze een onverwachte noot horen.
Miyamoto:
Als iemand die gitaar speelt, heb ik dat gevoel ook wel eens, maar je kunt een boel winnen door je op dat vlak wat soepeler op te stellen.
Iwata:
Dat denk ik ook. Er zijn momenten waarop ik het ene wil doen en het spel het andere doet, maar het is zo leuk om te spelen dat ik het niet kan helpen dat ik er voor uren achtereen ingezogen word.
Miyamoto:
Daarom denk ik dat als je een tijdje speelt, je ontdekt dat de mogelijkheden eindeloos zijn.
Iwata:
De mogelijkheden mogen dan eindeloos zijn, we moeten wel proberen spelers meer voorbeelden te geven van die mogelijkheden. Ik ben bang dat we dat niet erg goed hebben gedaan. Spellen zijn zo lang gemaakt met een 'goede' manier om te spelen en van spelers wordt verwacht dat ze doen wat nodig is om het vastgestelde doel te bereiken. We kunnen wel zeggen, "Je kunt alles doen waartoe je creativiteit je inspireert," toch zijn er misschien veel mensen die niet weten wat ze moeten doen.
Miyamoto:
Wii Music is een stuk gereedschap dat je op een bepaalde manier gebruikt om te creëren. Zelfs iemand die nog nooit een muziekinstrument heeft bespeeld zal, simpelweg door ermee te spelen, een sterke drang voelen om te maken wat plotseling in hem of haar opkomt.
Iwata:
Daarom denk ik dat we meer voorbeelden moeten geven van wat dit gereedschap kan doen. We hebben niet volledig overgebracht wat je kunt doen om alles uit het spel te halen.
Miyamoto:
Hmm, misschien heb je gelijk. Misschien lukt het ons alsnog om de interesse te wekken van Kondo-sans zoon.
Iwata:
Ik heb ook het idee dat sommige spelers die zich hebben vermaakt met het spel, moeite hebben om onder woorden te brengen wat ze er zo leuk aan vinden.
Miyamoto:
Je hebt gelijk. Als ik de juiste woorden maar kon vinden! Daarom zou ik nooit een goede predikant zijn (lacht).
Kondo:
Net als mijn zoon denken veel mensen misschien dat het spel niet voor hen is gemaakt en dat de beste manier om te spelen is om de noten te volgen.
Miyamoto:
Je kunt het standaardarrangement altijd bekijken, maar het is niet erg bevredigend om dit simpelweg te kopiëren. Het is leuker om te spelen en de voorbeelden naast je neer te leggen.
Iwata:
Heeft iemand geprobeerd een video te maken die zo ver mogelijk van het originele arrangement afstaat?
Kondo:
Heeft iemand dat gedaan?
Totaka:
Ik gok dat (Takashi) Tezuka-san dat heeft gedaan.
Iwata:
Iemand zo dicht bij ons! Ik ben benieuwd hoe dat is geworden. Laten we gebruikmaken van het feit dat hij hier nu niet is om erover te praten (lacht)!
Het geheim van geweldige muziekvideo's
Miyamoto:
Tezuka-san was de producent van Wii Music, maar hij speelde ook constant de rol van tester.
Iwata:
Hoewel er professionele muzikanten aan werkten, deed er ook een volstrekte beginner mee! (lacht) Die overigens wel een pro is in het maken van videogames.
Miyamoto:
Tezuka-san overzag de ontwikkeling en maakte uiteindelijk een video.
Iwata:
Hoe was die?
Totaka:
Hij was… Je kunt zeggen dat hij erg, erg, erg smaakvol was.
Iedereen:
(lacht)
Totaka:
Hij koos het nummer 'Super Mario Bros.', maar de manier waarop hij speelde was meer 'Af en toe Super Mario Bros.' Het klonk vooral alsof hij het liedje in stukken had opgedeeld.
Iwata:
In stukken? (lacht)
Totaka:
Echt, je kon het origineel niet meer horen (lacht)! Heel af en toe kwam er nog een fragment van het Mario-thema naar boven. Toen ik het hoorde, was ik onder de indruk. Zelf had ik zoiets nooit kunnen doen.
Kondo:
Tezuka-san houdt erg van muziek. Als liefhebber kent hij allerlei soorten liedjes. Hoe zal ik het zeggen, hij heeft zijn eigen unieke ritmegevoel.
Iwata:
(lacht)
Miyamoto:
Een van mijn kennissen is totaal hopeloos als het om muziek gaat. Toen hij een video maakte en deze liet zien aan vrienden, verraste het hen dat iemand een lied zo toe kan takelen. Maar het leek alsof hij tevreden was met die reactie (lacht). Toen ik dat aan Tezuka-san vertelde, lachte hij en zei hij dat zijn video even slecht was (lacht).
Iedereen:
(lacht)
Miyamoto:
Er is niet veel vermakelijke muziek waarvan je kunt zeggen dat het misselijkmakend is, waarover je toch op zo'n leuke manier kunt praten. Al geldt dat misschien ook voor bepaalde avantgardemuziek.
Totaka:
Avantgardemuziek, ja. Met Wii Music is het makkelijk om 'Twinkle, Twinkle, Little Star' op avantgardistische wijze te spelen, met veel kabaal, terwijl het toch nog een beetje klinkt als het origineel. Maar als je het live opvoert of bladmuziek volgt, zou dat erg moeilijk zijn.
Miyamoto:
De muziekvideo's zijn als stripverhalen. Ik begon in mijn schooltijd met het tekenen van strips van vier plaatjes. Die hebben geen beperkingen in wat je kunt doen, zolang je blijft bij de basisstructuur van de plaatjes. Hier kun je op dezelfde manier doen wat je wilt, zolang je je houdt aan de tijdlimiet van ruwweg anderhalve minuut. Daarom is het een canvas voor ongelimiteerde creativiteit.
(Stripverhalen van vier plaatjes, 4koma manga, zijn in Japan een populaire manier om de basisstructuur van verhalen te leren. Het verhaal moet verteld worden in vier panelen, met sleutelgebeurtenissen in ieder plaatje. Het begin van het verhaal wordt verteld in het eerste plaatje, gevolgd door de actie, de climax en het einde.)
(Stripverhalen van vier plaatjes, 4koma manga, zijn in Japan een populaire manier om de basisstructuur van verhalen te leren. Het verhaal moet verteld worden in vier panelen, met sleutelgebeurtenissen in ieder plaatje. Het begin van het verhaal wordt verteld in het eerste plaatje, gevolgd door de actie, de climax en het einde.)
Totaka:
Ik wil dat spelers kunnen genieten van hun eigen arrangementen en experimenteren met verschillende stijlen.
Miyamoto:
Toen ik jonger was, was er een muzikant die een rockversie van Beethovens vijfde symfonie maakte. Zoiets is makkelijk met Wii Music. Je kunt elk van de liedjes in rockstijl spelen.
Iwata:
Veel mensen doen dat al.
Totaka:
Op een online videodienst zag ik een video van een zang-en-gitaarduo dat 'Troika' speelde. De personages waren beroemde animefiguren en de achtergrond was Galactic Voyage. Toen ik dat zag, was ik sprakeloos (lacht)!
Iwata:
Ik hoorde trouwens dat, toen de ontwikkeling achter de rug was, de teamleden een dvd hebben gemaakt van hun eigen muziekvideo's.
Totaka:
Ja, het is me wat. Ik kan daar eindeloos naar blijven kijken (lacht).
Miyamoto:
Jouw muziekvideo's klinken perfect. Hoe heb je dat klaargespeeld? * "Muziekvideo's" linkt naar Muziekvideo van de dag op Wii.com
Totaka:
De timing is subliem.
Iwata:
Als de timing niet picobello is, komt de rest niet zo netjes samen.
Totaka:
Inderdaad.
Miyamoto:
Hoe kan iemand zoiets maken?
Totaka:
Door Rhythm Heaven te oefenen.
(Per december 2008 is het Nintendo DS-spel Rhythm Heaven alleen nog uitgebracht in Japan.)
(Per december 2008 is het Nintendo DS-spel Rhythm Heaven alleen nog uitgebracht in Japan.)
Iedereen:
(lacht)
Miyamoto:
Oké, stel ik heb Rhythm Heaven in de vingers, met welke partij moet ik dan beginnen in Wii Music, Totaka-sensei (lacht)? (Sensei is Japans voor 'leraar')
Totaka:
(lacht) Taiko Drums. Begin met de percussie.
Iwata:
Aha. Je begint met de beat, die fungeert als de ruggengraat van de muziek.
Totaka:
Precies. Als volgende komt de baslijn. Moet ik ze allemaal afgaan?
Iwata:
Ja, graag. Onthul gerust al Totaka-senseis geheimen voor het maken van geweldige muziekvideo's (lacht).
Miyamoto:
De president-directeur en algemeen producent gaan heel goed luisteren naar jouw lezing (lacht).
Totaka:
Om ze een voor een af te werken, eerst zijn er twee percussiepartijen, dan de baslijn, de akkoorden, de harmonie en de melodie.
Miyamoto:
Net zoals in de les.
Totaka:
Ah ja. Dit is de beknopte versie! (lacht)
Miyamoto:
Knip je de leidende melodie eruit? Als je de melodie erin laat, is het lastiger om te arrangeren, omdat deze je erin trekt, nietwaar?
Totaka:
Normaal laat je het spelen als leidraad voor het nummer, maar als je grote aanpassingen wilt maken aan het ritme, om het bijvoorbeeld uitbundiger te maken, dan gaat het in de weg zitten.
Miyamoto:
Dus je zet jezelf niet af tegen de melodie?
Totaka:
Nee, ik zet het uit.
Miyamoto:
Dat is nog eens een pro!
Totaka:
Soms gebruik ik een trucje. Dan vertraag ik bijvoorbeeld het tempo als ik begin met het inspelen van de drums en ga ik na afloop terug naar het normale tempo. Zo kun je lastige stukjes op laag tempo inspelen...
Iwata:
Ah, daar had ik nog niet aan gedacht (lacht)!
Totaka:
Als je hier kijkt, begrijp je wat ik bedoel. Als je het zo doet, maak je minder fouten. Het ritme is strak en ieder geluid is kristalhelder.
Miyamoto:
Ik begrijp het. Er is nog veel waar we over kunnen praten, merk ik (lacht).
Iwata:
Totaka-san, kun je de eerdergenoemde video's van de ontwikkelaars analyseren terwijl we ze nog eens bekijken? Dat geeft meteen een goed beeld van alle mogelijkheden die Wii Music biedt.
Totaka:
Hmm, oké. Dat kan wel, denk ik. Laten we beginnen met Tezuka-sans video. (lacht)
Miyamoto:
Oké, Totaka-sensei, laat maar horen! (lacht)
Bonus: Kazumi Totaka becommentarieert muziekvideo's
Totaka:
Laat ik de eerste muziekvideo introduceren. Dit is de video die we eerder al noemden, van Wii Music-producent Tezuka-san.
Takashi Tezuka
Algemeen manager EAD
Algemeen manager EAD
Totaka:
Dit is Tezuka-san die 'Af en toe Super Mario Bros.' ten gehore brengt (lacht). Ik denk niet dat veel mensen dit herkennen als 'Super Mario Bros.'. Het is zelfs beter om te zeggen dat hij zelden, in plaats van af en toe, terugkeert bij het Mario-thema. Een opmerkelijke video. Wat er zo ongelooflijk aan is, is dat hij niet willekeurig wat doet. Hij breekt de melodie in stukken zonder ooit volledig zicht te verliezen op het basisritme en het oorspronkelijke nummer. De volgende is Miyamoto-san. Deze is een beetje funky en rockgeörienteerd.
Shigeru Miyamoto
Senior directeur / Algemeen manager EAD
Senior directeur / Algemeen manager EAD
Totaka:
In plaats van de hele tijd simpelweg op de drums te slaan, kun je op onverwachte momenten afwijkend spelen door de B-knop te gebruiken en krijg je een hele verrassende uitvoering, zoals in deze video. Bovendien kun je een gitaarsolo accentueren door de baslijn tijdelijk te stoppen. Nu volgt de video van mijn baas Kondo-san.
Koji Kondo
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Deze video begint voorzichtig, met een gemoedelijk tempo en alleen de shamisen en de banjo. Maar dan komen de drums en de fluit erbij. De levendige Okinawa-vibe is uniek. Voor de fluit houdt hij de A-knop ingedrukt en op de shamisen tokkelt hij sneller als hij het geluid wil verfijnen. Het is een zorgvuldig gecreëerd werkstuk. Daarom is Kondo-san de baas (lacht)! Nu is coproducent Eguchi-san aan de beurt. We hebben deze samen in één poging opgenomen.
Katsuya Eguchi
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Dit is de themamuziek van Wii Music. Het geluid van de trompet past heel goed bij het nummer en Eguchi-san speelt alsof hij de tijd van zijn leven heeft! De Totaka-Mii op de drums gebruikt een paar speciale technieken. Ik hield de B-knop vande Wii-afstandsbediening ingedrukt om dat lichte geluid op de snaredrum te krijgen, in het midden van het drumstel en recht voor het Mii-personage. Nu volgt mijn eigen video, voor het nummer 'September'.
Kazumi Totaka
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Om de ritmegitaar toe te voegen, heb ik het tempo verlaagd en deze vooraf opgenomen. Dat is dus een van mijn trucs (lacht)! Halverwege laat ik de baslijn een tijdje weg om voor contrast te zorgen. Dit geeft het gevoel dat je gewichtloos door de ruimte zweeft. Ben je eenmaal gewend aan het spelen van een liedje, dan kun je dus overwegen om minder te spelen en zo meer veranderingen aan te brengen in het geluid. Probeer het de volgende keer eens! Nu volgt subregisseur Wada-san, die houdt van muziek met een Iers tintje. Bekijk het opvallende ontwerp van de hoes eens!
Makoto Wada
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Dit nummer is een mix van Ierland en de ruimte! (lacht) Wada-san nam 'Turkey in the Straw' als zijn lijdend voorwerp en gaf er zijn eigen draai aan. In Ierse muziek hou je ritme door op de grond te stampen en er wordt vaak een accordeon gebruikt... en deze video bevat deze karakteristieke instrumenten. Ook heeft hij de blokfluit vervangen door de Ierse tin-whistle. Bovendien heeft hij perfect de Ierse sfeer gevangen met de herhaalde driedelige melodielijnen. Voeg bij dat alles de achtergrond en je hebt een gepolijst werkstuk dat een unieke klasse uitstraalt. Nu volgt een behoorlijk geavanceerde video van subregisseur Hikino-san.
Mitsuhiro Hikino
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Dit is 'From the New World', maar het ritme is anders. 'From the New World' heeft normaal een vierkwartsmaat, maar deze video gebruikt een vijfkwartsmaat. Ik heb wel eens een driekwartsmaat in een tweekwartsmaat veranderd en andersom, maar nog nooit een vierkwartsmaat in een vijfkwartsmaat. Dit kan niet makkelijk zijn geweest. Is hij misschien begonnen met een basisritme door vijf keer op de koebel te slaan voor elke toer van de Be-Bops rechtsonderin het scherm? (lacht) Het ritme is behoorlijk uitbundig, zelfs een beetje jazzy. Dit is werk van de bovenste plank. Ik had het niet gekund! (lacht) Laten we nu kijken naar subregisseur Morii-san, die voorheen totaal geen muzikaal talent had.
Junji Morii
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Had je door dat dit liedje 'Vader Jacob' is? De baslijn is totaal anders en de manier waarop de beat verandert is pakkend (lacht)! Dit is een voorbeeld van het soort prestatie dat je kunt neerzetten, zelfs als je niets van muziek weet. Als je zoiets als dit live wilt opvoeren, zou het ongelooflijk moeilijk zijn, maar met Wii Music is het makkelijk! Ten slotte wil ik twee muziekvideo's van vrouwelijke teamleden presenteren. De eerste is ontwerper Iwasawa-san. Let op hoe zij rustmomenten gebruikt.
Michiko Iwasawa
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Dit nummer bevat allerlei hoogtepunten, zoals de manier waarop iedereen af en toe stopt met spelen. Deze rustmomenten hebben een leuk effect en het lied sluit op een sterke manier af. Bovendien volgt ze de originele melodie niet, maar doet ze iets heel anders. Ze heeft een aantal video's zoals deze gemaakt! Nu volgt Hirono-san, een andere ontwerper. Voor Wii Music werkte ze onder andere aan de gebruikersinterface en 3D-modellen. Het liedje komt uit Animal Crossing: Wild World. Kijk die Mii-personages eens!
Akiko Hirono
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Afdeling software-ontwikkeling, EAD
Totaka:
Geheel in de stijl van Animal Crossing zien sommige van de Mii-personages eruit als katten of honden, en de achtergrond past perfect bij de spelwereld. Voor het ritme gebruikte ze een dj, wat een apart element toevoegt. En op het laatst verschijnt er een regenboog! Want op Music Mountain komt er een regenboog in beeld als iedereen tegelijk een rondje draait! Iedere achtergrond heeft een aantal van dit soort effecten om van te genieten, dus probeer ze allemaal! Bedankt voor het bekijken van alle video's. Om eerlijk te zijn heeft het team zoveel muziekvideo's gemaakt dat het onmogelijk is om ze allemaal te laten zien! Bekijk hier andere video's. Ik hoop dat ze je allerlei ideeën geven om je eigen video's te maken! Nogmaals bedankt!
